Μορφωμένοι VS Αμόρφωτοι. Ρατσισμός!

 

Στα παλαιά χρόνια, υπήρχε ο σοφός! Ο γέροντας στον οποίο στρεφόταν όλο το χωριό, ώστε να διευθετήσει ζητήματα, και να βρει λύση. Ο γέροντας ήταν ένας ανθρωπάκος με γνώσεις, αλλά αυτό που τον έκανε σοφό στους περισσότερους τομείς ήταν η πείρα. Κατέστρωνε στρατηγικές και ελίσσονταν στα μονοπάτια των λύσεων με βάση τις εμπειρίες του. Οι εμπειρίες του σε συνδυασμό με μαθηματικές πράξεις 1+1=2 , οδηγούσαν σε ένα υποτιθέμενο αποτέλεσμα. Με κάποιον λοιπό τρόπο ο κόσμος πορευόταν και εμπιστευόταν το σοφό γέροντα… τότε.

Κάποτε, είχαμε τυφλή εμπιστοσύνη στον γιατρό.

Κάποτε σπούδαζαν και μορφώνονταν μόνο παιδιά εύπορων οικογενειών, ενώ τα υπόλοιπα τέκνα της κοινωνίας, ήταν καταδικασμένα να παραμείνουν αγράμματα.

Κάποτε οι άνθρωποι των αστικών κέντρων θεωρούνταν πιο έξυπνοι, πιο σοφοί… μορφωμένοι.

Κάποτε οι γέροι ήταν πιο σοφοί από τους νέους.

Σοφός όμως είναι εκείνος που έχει και πείρα και γνώσεις. Ένα επίπεδο που δεν αγγίζουν παρά μερικοί, ακόμη και στις μέρες μας.

Σήμερα λοιπόν με τις δυνατότητες που μας παρέχει η υποχρεωτική εκπαίδευση, σε συνδυασμό με τις παροχές του ίντερνετ και αρκετών ακόμη πόρων, ένας άνθρωπος με ζήλο για τις γνώσεις μπορεί χωρίς πολλά πτυχία να φτάσει σε σημείο να γνωρίζει αυτά που κάποτε θα ήταν αδύνατον. Φυσικά δεν μπορούμε να συγκρίνουμε γιατρούς που ειδικεύονται σε συγκεκριμένους τομείς με αυτούς που δεν έχουν καμία σχέση με την ιατρική. Ωστόσο έχουμε δει η λύση στο εκάστοτε πρόβλημα υγείας, να έρχεται από κάποιον πρακτικό, ή μέθοδο που μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά.

Στις αρχές αυτής της μεταβατικής περιόδου, όπου ο γιατρός και κάθε άλλος πτυχιούχος άρχισε να αμφισβητείται, επικράτησε αυτό το χάος σύγχυσης για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο απλός πολίτης αποκτούσε μερικές γνώσεις τις οποίες πάσχιζε με κάθε τρόπο να υποστηρίξει, ακόμη κι αν ήταν λάθος στις περισσότερες των περιπτώσεων. Πράγμα που εξακολουθεί ακόμη να συμβαίνει, διότι ο καθένας έχει αποκτήσει την αυτοπεποίθηση του σοφού. Κάτι που τον χαρακτηρίζει τελικά ως βλάκα.

Στην περίπτωση που θα αναλύσουμε σήμερα, δεν συγκρίνουμε τον έναν με τον άλλον, απλούστατα, σκοπός δικός μου είναι, να θρέψω τον σεβασμό, για τους ανθρώπους με λιγοστές γνώσεις αλλά πεπειραμένους στους τομείς με τους οποίους ασχολούνται, ανθρώπους που έχουν γνώσεις ειδικές πάνω σε άλλους τομείς. Να πάψουμε να κοιτάζουμε τα χαρτιά που μας κατονομάζουν γιατρούς, δικηγόρους, καθηγητές και ψυχολόγους, και να φερθούμε με σοφία. Να μην βασιζόμαστε σε αυτές τις λιγοστές γνώσεις που αποκτούμε κατά τη διάρκεια της μικρής ζωής μας, ώστε να έρθουμε σε αντιπαράθεση με κάποιον που έχει αφιερώσει τη μισή ζωή του στον τομέα πάνω στον οποίο εργάζεται.



Στην εποχή μας όμως τίποτα δεν είναι απόλυτο, - βασικά ποτέ δεν ήταν- και για να πορεύεται κάποιος με αξιοπρέπεια σε αυτή τη ζωή, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αμφισβητεί. Πράγμα απόλυτα δικαιολογημένο στις μέρες μας. Σκοπός όμως είναι αυτή η αμφισβήτηση να μην φτάνει ποτέ σε σημείο προσβολής του προσώπου που έχουμε απέναντί μας. Η αμφισβήτηση να μας οδηγεί στην έρευνα λοιπόν, αλλά πάνω απ’ όλα στην προσωπική εξέλιξη. Έτσι και πιο ενημερωμένοι θα ήμαστε και θα αποφύγουμε σε διάφορους τομείς την εξαπάτηση. Αυτό το μήνυμα απευθύνεται και στους δύο κλάδους εξίσου, είτε κανείς κουβαλάει στην πλάτη του έναν τόνο μεταπτυχιακά, είτε αυτός είναι απόφοιτος δημοτικού. Ο καθένας έχει να προσφέρει κάτι στο σύνολο, με τον δικό του τρόπο.

Άλλωστε ας μην ξεχνάμε, όλες εκείνες τις προσωπικότητες, που τύγχανε να είναι αυτοδίδακτοι, χωρίς πολλά πολλά πτυχία να φτάσουν να γίνουν σεβαστοί και οι απόψεις τους σημαντικές για το κοινό καλό! Διότι πολύ απλά υπάρχουν και τα φυσικά ταλέντα, τα οποία παραμένουν δυστυχώς στην αφάνεια τις περισσότερες φορές!

Τον Αϊνστάιν τον θεωρούσαν όλοι βλάκα, μέχρι που απέδειξε το αντίθετο μια μέρα!

Copyrights @ SEO By προώθηση ιστοσελίδων | Design By κατασκευή ιστοσελίδων